Komisja Turystyki Górskiej
Wyszukiwarka strony KTG ZG PTTK - wpisz szukany wyraz

"Babiogórskie" Sympozjum
KTG ZG PTTK - 2017 r.
2017 Rok Babiej Góry - Królowej Beskidów Konkurs wydawnictw
o górach - 2017 r.

Aktualności, ogłoszenia Archiwum Kalendarz
KTG ZG PTTK
Relacje, wspomnienia
Górska Odznaka Turystyczna PTTK Regulamin GOT PTTK Wyniki akcji GOT PTTK Lista TRW GOT PTTK Informacje dla
TRW GOT PTTK

Przodownicy Turystyki Górskiej PTTK Spis PTG PTTK Egzaminy PTG PTTK
Znakowanie szlaków Znakarze Szlaków
Komisja Turystyki
Górskiej ZG PTTK
Skład Komisji Dokumenty Komisji Podkomisje i
Delegatury KTG ZG PTTK
Kontakt z Komisją Wyróżnienia Komisji
Podkomisja Klubów
Górskich KTG ZG PTTK
Informacje Podkomisji Lista Klubów Górskich
Podkomisja Programowa
KTG ZG PTTK
110-lecie Orlej Perci Ośrodki Historii
Turystyki Górskiej
Ratownictwo w górach
- TOPR i GOPR

Dekalog turysty górskiego Vademecum turysty górskiego
Linki Uwagi o szlakach

Przodownicy TG

Instrukcja pracy
Przodownika Turystyki Górskiej

1. Zadaniem przodownika turystyki górskiej jest praca nad upowszechnianiem i podnoszeniem poziomu uprawiania turystyki górskiej, w szczególności:
a) propagowanie turystyki górskiej i gór, zwłaszcza ich mało znanych części, szerzenie kultury turystyki i aktywnego wypoczynku. Realizacja tych zadań przez ogół przodowników winna zmierzać do krzewienia wiedzy o górach i przekonania o potrzebie ich ochrony, wpływania na prawidłowe rozmieszczenie ruchu turystycznego w górach oraz podnoszenie poziomu kulturalnego tego ruchu;
b) inicjowanie i organizowanie działalności w zakresie turystyki górskiej oraz uczestniczenie w życiu organizacyjnym PTTK. Oznacza to, że każdy przodownik winien być aktywnym działaczem odpowiedniego szczebla podstawowego działalności PTTK (koła, klubu, oddziału);
c) organizowanie i prowadzenie wycieczek i imprez turystyki górskiej (w tym obozów PTTK), prowadzenie szkolenia, współdziałanie w organizowaniu kursów szkoleniowych oraz pełnienie funkcji na terenowych i centralnych imprezach PTTK;
d) nadsyłanie do właściwych ogniw PTTK uwag i spostrzeżeń o zagospodarowaniu turystycznym, stanie szlaków oraz obsłudze ruchu turystycznego, a także podejmowanie doraźnych interwencji na miejscu w przypadku rażących braków i niedopatrzeń.

2. Rola przodownika nie może ograniczać się do czynności wyłączne organizacyjnych i technicznych, lecz musi być poszerzona o rolę animatora i popularyzatora turystyki górskiej oraz szeroko rozumianej kultury górskiej w różnych środowiskach społecznych: zakładzie pracy, osiedli, szkole, stowarzyszeniach i organizacjach. Powinien również stymulować procesy uczestnictwa w kulturze gór, rozbudzać i utrwalać zainteresowania u ludzi, których wprowadza w świat gór.

3. Praca w terenie jest najważniejszym przejawem działalności przodownika. Przodownik winien dbać o to, aby wycieczki przez niego prowadzone były wzorowe, a ich uczestnicy wynosili z nich zadowolenie i wszechstronne korzyści.

4. Organizując wycieczkę przodownik winien:
a) dokładnie opracować trasę i program;
b) opracować dokładny czasowy przebieg wycieczki, przewidując rezerwę czasu na opóźnienia z różnych przyczyn;
c) przygotować uczestników, podając im dokładne informacje o programie i trasie wycieczki oraz wskazówki co do ubioru, sprzętu i wyposażenia , noclegów i warunków wyżywienia, przejazdów, kosztów, itp.;

5. Prowadząc wycieczkę przodownik winien pamiętać, że ponosi odpowiedzialność za prowadzoną przez niego grupę. W szczególności przodownik winien
a) dbać, by uczestnicy wycieczki byli należycie ubrani, obuci i wyposażeni w odpowiedni sprzęt turystyczny;
b) dbać o dobrą kondycję fizyczną i psychiczną uczestników wycieczki, w szczególności o to, aby tempo marszu i czas odpoczynków dostosowane były do możliwości słabszych uczestników;
c) dbać, by prowadzona grupa przez cały czas wycieczki stanowiła zwarty zespół. Zwartość zespołu jest podstawowym warunkiem bezpieczeństwa w górach. Przodownik nie może pod żadnym pozorem odłączyć się od grupy. Przodownik musi dbać, by nikt z uczestników wycieczki nie pozostał w terenie sam bez opieki – zdrowy czy tym bardziej chory;
d) w ramach większych zespołów mianować swego zastępcę lub zastępców, opiekujących się mniejszymi grupami i czuwającymi nad słabszymi uczestnikami wycieczki. Zastępca winien iść na końcu grupy;
e) podawać dokładne informacje i wskazówki mające na celu przekazanie uczestnikom wycieczki istotnych wiadomości krajoznawczych o zwiedzanym terenie, jak również z zakresu prawidłowego uprawiania turystyki górskiej.
Przodownik winien wykorzystać wycieczkę do udzielenia praktycznych wskazówek dotyczących ochrony przyrody, korzystanie z urządzeń turystycznych, orientacji w terenie, itp.;
f) do uczestników wycieczki odnosić się z życzliwością i okazywać im opiekę pod każdym względem;
g) pod żadnym pozorem nie dopuszczać do spożywania alkoholu oraz interweniować w przypadku niewłaściwego zachowania uczestników wycieczki;
h) posiadać należycie zaopatrzoną apteczkę pierwszej pomocy oraz udzielać pierwszej pomocy w razie potrzeby;
i) zwracać uwagę uczestnikom wycieczki na niebezpieczeństwa gór, uczyć ich bezpiecznego uprawiania turystyki górskiej.

6. Przodownik jako członek Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego winien:
a) godnie reprezentować towarzystwo;
b) zwracać uwagę na stan zagospodarowania turystycznego (szlaku, schroniska, pola biwakowe, itp.), interweniować w przypadku naruszenia ogólnie przyjętych zasad uprawiania turystyki oraz zawiadamiać odpowiednie jednostki PTTK o zauważonych brakach i usterkach;
c) zwracać uwagę na przestrzeganie zasad ochrony przyrody i interweniować w przypadku ich naruszania;
d) nosić odznakę przodownicką podczas pobytu w górach.

7. Przy sprawdzaniu poprawności wypełniania książeczek GOT przodownik winien pamiętać, że jego podpis jest pierwszym ogniwem weryfikacji. W szczególności przodownik winien:
a) sprawdzać w sposób możliwie ścisły, czy ubiegający się o GOT rzeczywiście był w danym terenie;
b)sprawdzić wiadomości turystyczne ubiegającego się o GOT celem wpojenia w niego zasady, że w góry nie chodzi się wyłącznie dla zdobycia odznaki i wysiłku fizycznego.
c) sprawdzić dokonane do książeczki wpisy, nie potwierdzając nieprawdopodobnych lub mało prawdopodobnych danych, np. bytności tego samego dnia w dwóch różnych, odległych punktach, niemożliwości osiągnięcia celu w podanym terminie i czasie, przejść budzących wątpliwości co do długości tras pokonanych w ciągu jednego dnia. Należy wpajać turystom zasadę, że turystyka górska nie jest wyścigiem z czasem i przestrzenią, że tego rodzaju wysiłek fizyczny jest niecelowy i bywa szkodliwy;
d) sprawdzić książeczkę pod względem formalnym: czy wszystkie rubryki zostały należycie wypełnione (daty, numery wycieczek wg regulaminu GOT), dokładne i zgodne z regulaminem obliczenie punktów poszczególnych wycieczek, prawidłowe podsumowanie punktów, prawidłowość potwierdzeń terenowych oraz udziału w rajdach, czytelność danych osobowych (imię, nazwisko, adres). Wskazane jest, aby punkty w książeczce były podsumowane w grupach przez ubiegającego się o GOT i sprawdzone przez przewodnika;
e) przeprowadzić z ubiegającym się o GOT bezpośrednią rozmowę, podczas której będzie miał możliwość sprawdzenia wiarygodności i rzetelności danych dotyczących odbytej wycieczki.

8. W przypadku stwierdzenia, że wpisy wycieczek w książeczce GOT są nieprawdziwe, nieścisłe lub budzące wątpliwości, przodownik winien bezpośrednio po ostatnim wpisie stwierdzić, że odmawia swego potwierdzenia z podaniem powodów, które go do tego skłoniły.

9. Podpis przodownika i numer jego legitymacji muszą być czytelne. Wskazane jest posiadanie pieczątki z imieniem i nazwiskiem oraz numerem legitymacji.

10 Dla zespolenia wysiłków nad rozwojem turystyki górskiej i podnoszeniem jej poziomu, wymiany doświadczeń oraz pogłębianiem własnej wiedzy i umiejętności, przodownicy winni skupiać się w specjalnych klubach górskich PTTK. W tym celu wskazane jest również organizowanie narad roboczych i zlotów.

11. Przodownicy winni współdziałać w swej działalności z organami administracji państwowej oraz organizacji młodzieżowymi i społecznymi, służąc im swą wiedzą i doświadczeniem.

12. Wydawnictwem, którego lektura jest szczególnie wskazana dla przodowników są WIERCHY – rocznik poświęcony górom wydawany przez PTTK. Zaleca się przodownikom czytanie również innych wydawnictw poświęconych turystyce górskiej.

13. Niniejsza instrukcja, zatwierdzona uchwałą Komisji Turystyki górskiej ZG PTTK z dnia 8 listopada 1986 obowiązuje od dnia wejścia w życie Regulaminu Przodownika Turystyki Górskiej PTTK.

14. Interpretacja niniejszej instrukcji należy do Komisji Turystyki Górskiej ZG PTTK.


Powrót
Komisja Turystyki Górskiej Zarządu Głównego
Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego
© Wszelkie prawa zastrzeżone.